روزنامه گاردين، چاپ بريتانيا، از صدور چندين مورد حکم سنگسار در ايران خبر داده است.
در گزارشی که در شماره روز 21 ژوئيه گاردين به قلم رابرت تيت و نوشين حسينی منتشر شده آمده است که هشت زن و يک مرد در ايران به جرم زنا به سنگسار محکوم شده اند و حقوقدانان صدور اين احکام را ناشی از قدرت گيری بنيادگريان تندرو در صحنه سياسی ايران دانسته اند.

معاون دانشجويی دانشگاه زنجان، که چندی پيش در پی تلاش برای هتک حرمت يک دختر دانشجو بازداشت شده بود، آزاد شد.
به گزارش خبرنامه اميرکبير، وی در پی صدور قرار بازداشت توسط دادستان زنجان برای مدتی در زنجان بازداشت بود، که سپس به درخواست دادستان تهران به زندان اوين منتقل شد.
وی از چند روز پيش با تبديل قرار بازداشتش از زندان آزاد شده است.
لازم به يادآوری است پس از رسوايی اين معاون انتصابي، دانشجويان دانشگاه زنجان در چندين روز اعتراض خواستار پاسخگويی مسئولين در اين زمينه شدند. با گسترش ابعاد اين رسوايی و پذيرش فساد معاون دانشجويی توسط رئيس دانشگاه، وی بازداشت شد، ولی پس از آن رسانه‌های حامی دولت همراه با وزير علوم در حمايت معاون دانشگاه زنجان وارد عمل شده و اين اتفاق را يک دسيسه دانستند.

مدتي است “ايران موزيك” از شبكه هاي ماهواره اي كه در "ايران سرزمين من" و "زنان عاشق"، نيز نمايندگي دارد موزيك ويدئویي پخش مي كند با عنوان « پرونده». اين موزيك ويدئو ماجراي مرد جواني است كه به همسرش شك كرده و مرگ را حق او مي داند و زن جوان را كه ملتمسانه از او مي خواهد اين كار را نكند با روسري و در آب خفه مي كند.

زن جوانی که متهم است كه در 13 سالگی به اتهام قتل یك پسر در رشت بازداشت شده بود و هم‌اكنون پس از گذراندن 18 سال از زندگی‌اش در زندان، به قصاص محكوم شده است، با پرداخت 300 میلیون تومان پول به مادر مقتول از مرگ نجات خواهد یافت. مادر مقتول گذشت از خون فرزندش را به پرداخت 300 میلیون تومان وجه نقد از سوی صغری، مشروط كرده است؛ اما نسرین ستوده وكیل این محكوم به مرگ می‌گوید كه پرداخت این مبلغ برای او غیرممكن است. دادگاه عمومی رشت هفته گذشته، پس از محاكمه مجدد دختری كه از 13 سالگی به جرم قتل در زندان است، وی را به قصاص محكوم كرد. صغری هم‌اكنون 31 سال دارد و 18 سال از عمرش را در زندان رشت گذرانده است. او در سال 68 به اتهام قتل پسر هشت ساله‌ای كه در خانه آنها كارگری می‌كرد بازداشت شد. این دختر در آن زمان تنها 13 سال داشت. او 9 ساله بود كه توسط پدرش، از روستا برای كارگری به خانه خانواده‌ای ثروتمندی در رشت فرستاده شد. وقتی پسر هشت ساله این خانواده گم شد، ماموران پلیس پس از چند روز جسد او را داخل چاه خانه پیدا كردند. با كشف جسد، پدر مقتول، صغری را به‌خاطر آنچه كه حسادت این دختر‌بچه به پسرش عنوان می‌كرد، متهم دانست.

در اين گزارش بخش بسيار کوچکی از موارد نقض حقوق زنان در ايران را که توسط اين فعالین حقوق بشر در ایران گرد آوری شده است را به اطلاع می رسانيم: سازمان عفو بین الملل طی بیانیه ای نگرانی خود را از وضعیت بازداشت محبوبه کرمی عضو کمپین یک میلیون امضاء که همراه 200 تن دیگر در ارتباط با تجمعی اعتراض آمیز در حوالی پارک ملت برگزار شد، اعلام کرد. در این بیانیه آمده است: از مکان نگهداری بازداشت شدگان، به ویژه محبوبه کرمی اطلاعی دردست نیست و آنها در معرض خطر شکنجه یا سایر رفتارهای نامناسب هستند. همچنین سازمان عفو بین الملل با صدور بیانیه ای نگرانی خود را از احکام سنگینی که برای هانا عبدی صادر شده و احتمالاٌ برای روناک صفارزاده نیز نظیر آن صادر خواهد شد، اعلام کرد. هانا عبدی فعال حقوق زنان به 5 سال زندان در تبعید در شهر کوچک گرمی در استان آذربایجان غربی محکوم شده است. به باور عفو بین الملل هر دوی این زنان به دلیل آگاهی از حقوق خویش و سایر زنان و تلاش در راه آزادی به دلیل آگاهی از حقوق خویش و سایر زنان وتلاش در راه آزادی بیان و کار گروهی، زندانی شده اند و حکم وارد به آنها انگیزه های سیاسی دارد. هانا عبدی و روناک صفارزاده از اعضای کمپین یک میلیون امضاء و سازمان غیر دولتی آذر مهر در سنندج هستند که از مهر و آبان 86 در زندان بسر می برند.

  کاری دومین مجمع عمومی که دراولین یکشنبه 3 آگوست 2008 در دفتر نمایندگی

  تورینگن در بشرح زیر ارائه می گردد :

لایحه «حمایت از خانواده» بنا به پيشنهاد قوه قضاييه در روز سوم تیرماه 1386 در هیات وزیران به تصویب رسید. در روز اول مرداد 1386 به مجلس ارائه شد. در روز 4 شهریور 1386 در کميسيون فرهنگي مجلس مطرح شد. با این حال به دلیل فشارها و انتقادهای بسیاری که به آن وارد شد مجال حضور در صحن علنی مجلس را نیافت و به عمر مجلس هفتم قد نداد. اما هم اکنون که دوماه از عمر مجلس هشتم می گذرد کليات اين لايحه با وجود اعتراضات متمادی به آن در شور اول کمیسیون حقوقی مجلس بدون هيچ تغييري به تصويب رسيده است. اين لايحه به زودي در صحن علني مجلس مطرح خواهد شد.

در 1353 مجلس لایحه ای را در زمینه اصلاح قانون حمایت خانواده مصوب 1346 مطرح کرد و در نهایت متممی بر قانون حمایت خانواده نوشته شد. این متمم دارای 28 ماده بود. در این قانون سن ازدواج برای مردان به 20 سال و برای زنان به 18 سال افزایش یافت. اما در مورد ازدواج زنان بین 15 تا 18 سال مقرر شده بود که دادگاه های خانواده در خواست های ازدواج در این سنین را بررسی کنند. در متمم این قانون موافقت دادگاه در مورد ازدواج مجدد مرد به توافق زن اول، عدم رضایت او در مورد روابط جنسی با همسر اول، بیماری ذهنی و عقیم بودن یا عدم حضور زن مشروط بود (مهرانگیز کار، ساختار حقوق نظام خانواده در ایران، روشنگران، تهران، 1378).اصلاح قانون حمایت از خانواده در 15 بهمن 1353 در 28 ماده به تصویب شورای ملی رسید که متن کامل آن در ادامه آمده است.

 بیش از 5 هفته از زندانی شدن محبوبه کرمی از اعضای کمپین یک میلیون امضاء می گذرد. محبوبه در 23 خرداد ماه هنگامی که رهگذر اتفاقی خیابان ولی عصر تهران بود. دستگیر شد. در آن ساعت از روز در پارک ملت تجمعی در اعتراض به مفاسد اقتصادی در جریان بود. این مطلب را محبوبه در زندان نوشته است و تلفنی آن را برای ما خوانده است.

اگر قوانین کمی برابر تر بودند بند نسوان زندان اوین چه تغییری می کرد

مطابق روند معمول کارگاه نقد فمینیستی که ازپژوهش گران مربوط به حوزه ی مزبور دعوت به عمل آورده و نظرات کارشناسانه ی آنان را به منظور آشنایی بیشتر با مبانی نقد فمینیستی جویا می شود، این بار خانم فخری حقانی ازدانشگاه ایالتی جورجیا ، مهمان این کارگاه است. وی اگرچه به طور خاص به مبحث نقد فمینیستی نمی پردازد اما با طرح ساختارپایان نامه دکترای خود در مورد هنرزنان در ایران ومصر ، چگونگی به کارگیری تئوری های مرتبط را در تحقیق مزبور بیان کرده است و به نقل از خود ایشان، این تحقیق اگرچه به طور مستقیم به نقد فمینیستی نمی پردازد اما اشتراکاتی با مباحث مطروحه در این حوزه دارد.

لی لی فرهاد با حضور در کنفرانسی در لندن درباره صلح و جمع مادران صلح سخنرانی کرد. او سخنان اش را این گونه آغاز کرد: «اول اينکه به نظر من بحث جنگ عليه ايران فقط به اقدام نظامي‎ ‎‏ خلاصه نمي شود. از نظر من تحريم هاي مختلفي که عليه ‏ايران آغاز شده و هر روز هم ابعاد گسترده تري مي يابد نيز در مقوله جنگ عليه ايران جاي مي گيرد. ‏و دوم آنکه تحليل هاي من مبني بر تجارب شخصي ام به عنوان روزنامه نگاري است که سال هاست سعي دارد مساله جنگ ‏و تهديد عليه ايران را در رسانه ها منعکس کند و هر بار با مشکلات عديده اي مواجه شده است.‏

سخنرانی پروفسور هومی بابا در کنفرانس بازیافت سکولاریسم – ژوئن 1994

مسئله ای که در رابطه با مفاهیمی مانند فردگرایی (individualism)، لیبرالیسم و یا سکولاریسم وجود دارد این است که می پنداریم آن مفاهیم را کاملا درک کرده ایم. ما می توانیم آنها را با روش های متفاوتی تعریف کنیم، جایگاه سیاسی یا اخلاقی (moral) در رابطه با آنها فرض کنیم ولی با این حال، این مفاهیم برای ما "طبیعی" به نظر می آیند: مثل این است که بطور غریزی و نهادینه در آگاهی ما این ثبت شده باشد که جامعه ی مدنی و یا خودآگاهی شهروندی چه چیزی باید باشد. برای مثال لیبرالیسم، بیشتر یکی از اصول عقاید قرن نوزدهم است تا یک طرز تفکر بریتانیایی مبتنی بر حقوق افراد. لیبرالیسم، که ما اینقدر به آن توجه داریم، اغلب با نیات خیر همراه است ولی به عاقبت بدی می انجامد. به همین ترتیب فردگرایی، اصولا اقتدار سیاسی و اخلاقی را به استقلال فاعل اجتماعی توانمند منصوب می کند، که در تضاد با آن، هم مطالبات تنگ نظرانه ی اکثریت و هم نیروی خودکامانه ی دولت قرار می گیرد.

با پشت سر نهادن ایام خجسته سالگرد 22 خرداد «روز همبستگی زنان ایران»، و نزدیک شدن به پنجم شهریورماه، جنبش یک‎میلیون‎امضاء نیز با عبور موفقیت‎آمیز از چند بحران درونی و تهدیدهای معمول بیرونی و با گذر از گردنه‎ای خطرناک، دومین سالگرد خود را جشن می‎گیرد.شاید بسیاری از ما کنش‎گران این جنبش، به‎خصوص از پنجم شهریور سال گذشته به‎این‎سو که بحران‎هایی دامن‎گیرمان شده بود تصور نمی‎کردیم این جنبش نوپا و صدمه‎دیده، بتواند بار دیگر خود را بازیابد، قامت راست کند و به حرکت مسالمت‎آمیز و امیدبخش خود تداوم دهد. کمپین اما نشان داد که واقعا استوار و مقاوم است.

بازخواني تحليل هايي درباره فعاليت هاي مدافعان حقوق برابر طي ماه هاي اخير، زمينه ساز طرح چالشي جديد در مدرسه فمينيستي شده است. چالشي در رابطه با نحوه عملکرد جنبش زنان و چگونگي تغيير وضعيت موجود. برخي از تحليل هاي ارائه شده اگرچه با نقطه عزيمت هاي نظري متفاوتي به مسئله زنان در ايران و جنبش مدافعان حقوق برابر نگريسته اند، اما نتيجه گيري هايي همانند را عنوان داشته اند. مرور بخش هاي گزيده اي از اين متن ها مي تواند مدخل مناسبي براي طرح چالش ما(ه) باشد:

پيرو محکوم به اعدام شدن فرزاد کمانگر ، معلم دلسوز و فعال حقوق بشر در يک پروسه

پرابهام قضايي و جريحه دار شدن افکار عمومي به خصوص در منطقه کردستان ،

مجموعه فعالان حقوق بشر در ايران از تمامي اقشار اجتماع و آنانکه قلبشان براي صلح

،دوستي و آزادي ميتپد دعوت مي نمايد تا با شرکت در تجمع مسالمت آميز "روز شنبه

مورخه 29/4/87 در شهر سنندج ، مقابل دادگستري استان کردستان واقع در ميدان

بسيج راس ساعت 10 صبح " حمايت خود را از فرزاد کمانگر و نجات وي اعلام

نمايند.اين تجمع مسالمت آميز پاسخي خواهد بود به حق زيستن و اعلام تعهدي دوباره به

مسالمت جويي و مدنيت .

لی لی فرهاد با حضور در کنفرانسی در لندن درباره صلح و جمع مادران صلح سخنرانی کرد. او سخنان اش را این گونه آغاز کرد: «اول اينکه به نظر من بحث جنگ عليه ايران فقط به اقدام نظامي‎ ‎‏ خلاصه نمي شود. از نظر من تحريم هاي مختلفي که عليه ‏ايران آغاز شده و هر روز هم ابعاد گسترده تري مي يابد نيز در مقوله جنگ عليه ايران جاي مي گيرد. ‏

وقتي پدر صغري با استفاده از حق ولايتش دختر خود را براي كار به منزلي در رشت سپرد او 9 سال بيشتر نداشت. اما وقتي به اتهام قتل پسر خانواده راهي زندان شد 13 ساله بود. از نظر قانون ايران، او ديگر بچه نبود. همين بود كه به مثابة آدم بزرگسالي محاكمه و محكوم به قصاص شد. قاضي رسيدگي كننده البته براي راحتي وجدانش چشم به روي آزارهاي مكرر صغري كه مدعي بود توسط پدر خانواده صورت گرفته بود، بست و مطابق معمول شانه‌هاي كوچك صغري بود كه ضربات شلاق را تحمل كرد و نه شريك او. شريك او مانند بسياري از پرونده‌ها نامعلوم و ناشناخته بود.

جنسیت (Gender) و سخن گفتن از آن در دنیای امروز محور اندیشه ها و فعالیت های انسان را تشکیل می دهد؛ اهمیت مرکزی جنسیت در ارتقای حقوق طبیعی انسان ها – دستاورد عصر رنسانس و روشنگری – به ارزشمندی جسم انسانی و فراتر رفتن از ارزش داوری های جنسیتی بر می گردد. جنسیت از یک سو معطوف به تأمین حقوق اجتماعی – سیاسی زنان و از سوی دیگر ناظر به ساختارشکنی از تفاوت ها و تبعیضات جنسیتی است که دنیای مدرن را انسانی تر از جهان سنتی قرار می دهد؛ از طرفی جنسیت به موضوع دانش های پزشکی تبدیل شده و از طرف دیگری در جنبش های صنفی و آزادیخواهانه به محوریت مبارزات و کنش های سیاسی – حقوقی تبدیل شده است.

مدرسه فمینیستی: نسرین ستوده، وکیل دادگستری و از وکلای کمپین یک میلیون امضاء و منصوره شجاعی، عضو کمپین یک میلیون امضاء که سه روز پیش برای بازجویی به دادگاه انقلاب فراخوانده شده بودند صبح امروز 24 تیرماه 1387 به همراه وکیل خود خانم شیرین عبادی به دادگاه انقلاب مراجعه کردند.آنان از ساعت 9 صبح تا 3 بعد از ظهر در ساختمان دادگاه انقلاب واقع در خیابان معلم مورد بازجویی قرار گرفتند و از حضور وکیل آنان، شیرین عبادی در جلسات بازجویی خودداری به عمل آمد، هرچند شیرین عبادی تا زمانی که بازجویی ها به اتمام رسید در دادگاه انقلاب حضور داشت.اتهامی که به نسرین ستوده و منصوره شجاعی تفهیم شد: «اقدام علیه امنیت ملی از طریق رابطه غیرمتعارف با ایرانیان خارج از کشور» است. در بازجویی ها از سوی مسئولان امنیتی به نسرین ستوده و منصوره شجاعیگفته شده که ما پیش از سفر به شما تلفنی هشدار داده بودبم و اگر شما به هشدار ما توجه کرده بودید و به فرودگاه نمی رفتید پرونده جدیدی برایتان باز نمی شد.پس از اتمام بازجویی ها، هنگام خروج شیرین عبادی و موکلان اش از دادگاه انقلاب فرصتی شد که با او در این مورد مصاحبه کوتاهی داشته باشیم.

کمپین یک میلیون امضا در ایران

زندگی اجتماعی انسان ها همواره دستخوش تغییرات بسیار بوده است که می توان آن را از نقطه نظر تقسیم حوزه های زندگی اجتماعی در سه حوزه یا عرصه خصوصی، عمومی و حکومتی* بررسی کرد.** تقابل و کشمکش میان این سه باعث نابسامانیها و چالش آشکار و پنهان نیروهای اجتماعی می شود.مهمترین حوزه از این بین عرصه عمومی جامعه است چرا که در حدفاصل عرصه خصوصی به معنای فردیت انسان به دور از فعالیت اجتماعی او و عرصه حکومتی به عنوان حوزه ای که تحت اختیار و در قدرت حکومت یا دولت است، قرار می گیرد و در واقع در یک جامعه سالم باعث تعامل و تعادل میان دو عرصه دیگر می شود. به عبارت دیگر حیات مدنی بر مبنای عرصه عمومی قرار دارد و در این حوزه است که امکان کنش متقابل، برخورد آرا، اندیشه ها و مشارکت در اختیار انسانها قرار می گیرد و فردباوری و حقوق شهروندی به عنوان عرصه خصوصی زندگی توسط عرصه حکومتی به رسمیت شناخته می شود.

زمانیکه در سال 1997 کشور لبنان به معاهدهء بین المللی منع تبعیض علیه زنان ( (CEDAW پیوست، ماده ای را به آن افزود که در نتیجهء آن تنها حزب های سیاسی کشور متعهد به رعایت حقوق برابر زنان در موضوع تابعیت فرزندان گردیدند و دولت این کشور از رعایت مواد این معاهده با این موضوع معاف شد. علاوه بر این بنا به قانون اساسی کشور لبنان، تنها کودکانی که از پدران لبنانی بدنیا آمده اند، می توانند از تابعیت لبنانی برخوردار شوند. در سال 2004 طیِ یک اقدام اجرایی توسط سازمان امنیت ملی ِ وزارت کشور لبنان، کودکانی که از مادران لبنانی و پدران خارجی بدنیا آمده اند تواستند اجازه اقامت خود را هر سه سال یک بار و به طور رایگان تجدید کنند. لازم به ذکر است پیش از آن والدین این کودکان مبلغی به میزان 200 دلار امریکا برای اقامت یک ساله پرداخت می کردند. با این حال، هنوز هم فرزندان مادران لبنانی و پدران خارجی برای تحصیل، کار، مراقبت های بهداشت عمومی، رفاه اجتماعی و فعالیت های سیاسی خود با مشکلات فراوانی مواجهند در حالیکه فرزندان پدران لبنانی و مادران خارجی از تمام حقوق شهروندی دیگر لبنانی ها برخوردارند. در نوامبر سال 2005 کمپینی با نام "تابعیت من، حق من و خانواده ام" آغاز به کار کرد که افراد عضو از دولت و مجلس کشور لبنان، دفاع از حقوق کامل شهروندی زنان لبنانی و اصلاح مواد قانونی تبعیض آمیز علیه زنان را خواستار شدند که با مباحثات و مخالفت های فراوان موجه گردید.

اولین بار است که به کنفرانس پژوهشهای زنان می روم. روز جمعه صبح زود از خواب بیدار می شوم . جزوه های حقوقی که توی چمدانم هست را همراه با کتابهای مقالات جلوه جواهری و کپی چند مقاله از کوچه به کوچه را خودم بر می دارم. داشت یادم می رفت عکس ها و توضیحات مربوط به فعالانی رو که در ایران بهشون حکم داده شده هم با خودم بردارم و ته دلم ناراحتم که چرا وقت نکردیم که عکس محبوبه کرمی را هم اضافه کنیم. کپی نقشه گستردگی فعالیت های کمپین را هم در کیفم می گذارم. با کیارش و یکی دو نفر دیگر از بچه ها تماس می گیرم که ببینم آیا به محل کنفرانس رسیده اند یا نه. کیارش پسری است که کمپین در شمال کالیفرنیا را شروع کرده و در عرض این دو سه ماه واقعا برایش زحمت کشیده است. این بار از روز قبل به محل کنفرانس رفته بود و نه تنها به برگزار کنندگان کمک کرده بلکه یک میز برای کمپین هم گرفته است و برگه های امضا را روی میز گذاشته و علامت کمپین رو هم به دیوار زده است. بچه های دیگر هم که با ماشین شش ساعت رانندگی کردند تا به محل کنفرانس برسند تی شرت ها و جزوه های حقوقی و سی دی هایی که در آن چند داستان کوچه به کوچه را با صدای خودمان ضبط کردیم را با خودشون آوردند.

بهمن جلالی (متولد 1323-تهران )عکاس مستند نگاری است که عکس هایش از 60 روز انقلاب و خرمشهرجزو تاثیرگذارترین عکس های تاریخ ایران است . بهمن جلالی فارغ‌التحصیل رشته‌ی علوم سیاسی و اقتصاد دانشگاه ملی (شهید بهشتی امروز) است و عكاسی را به‌شكل تجربی آموخته است. وی مدت كوتاهی پس از پایان جنگ ایران و عراق با آژانس خبری سیپا همكاری كرد، ولی خیلی زود به‌خاطر آنچه خود او علاقه به عكاسی مستند می‌نامد این همكاری را قطع كرد. جلالی همواره علاقه داشته است كار خود را به سبك عكاسی آماتور نزدیك كرده و از سبك‌ها و قواعد عكاسی حرفه‌یی دوری كند.

گفتگو با شیوا بدیهی نژاد، عضو «جامعه مستقل زنان» در وین و «کمپین یک میلیون امضا»-22 تیر 1387

حدود یک سال و نیم قبل، شیوا بدیهی نژاد عضو «جامعه مستقل زنان» در وین (اتریش)، ایمیلی به اعضای کمپین در تهران فرستاد و اعلام کرد که جامعه می خواهد از کمپین یک میلیون امضاء حمایت کند. در این راستا، برنامه 8 مارس 2007 «جامعه مستقل زنان» وین، به معرفی کمپین یک میلیون امضاء اختصاص یافت که گزارش آن را می توانید در اینجا بخوانید. متن حاضر گفتگوی دوستانه ی مدرسه فمینیستی است با شیوا بدیهی نژاد، در سفری که به ایران داشت.